İçeriğe geç
TeknoShow
RSS
Robotik

Frontiers | space-robot-dq: Serbest Uzanan Uzay Robotu Manipülatörlerinin Çift Quaternion Kinetiği, Dinamiği ve Kontrolü için Python Kütüphanesi

Bu makale, serbest yüzen uzay robotu kollarinın kinematiği, dinamiği ve çözülmüş hız kontrolünü çift kuantirasyon cebiri kullanarak sunan açık kaynaklı…

X’te paylaş Facebook

Özet

Bu makale, serbest yüzen uzay robotu kollarinın kinematiği, dinamiği ve çözülmüş hız kontrolünü çift kuantirasyon cebiri kullanarak sunan açık kaynaklı bir Python kütüphanesi olan space-robot-dq’i sunar. Karaya dayalı robotlardan farklı olarak, uzay robotu kolları sabit tabanı olmayan platformlar üzerinde çalışır. Kol hareket ettiğinde, uzay aracı momentumu muhafaza ederek tepki verir ve bu da eklek hareketi ile uç etki hareketi arasındaki eşlemeyi değiştirir. Kütüphane, çift kuantirasyon aritmetiğinde üstel çarpımı öne kinematik, sayısal ve analitik Jacobiyenler, optimizasyon tabanlı ters kinematik, momentum açısından çiftleşmiş sistemler için Umetani–Yoshida genelleştirilmiş Jacobiyeni ve taban konum yayılımıyla momentumu muhafaza eden serbest yüzen sistem için kapalı çevrim çözülmüş hız kontrolörlerini uygular.

Arbitrer N

-DOF’li mafsallı eklemlerden oluşan zincirler, bildirimsel bir yapılandırma arayüzü üzerinden modellenir. Uygulama, dört robot mimarisi üzerinde 153 birim testi ve 19 ölcümlük bir ölçüm dizisiyle doğrulanır. Bağımsız doğrulama, kütüphanenin kodundan paylaşmayan iki referans uygulayıcıyla ileri kinematta 10⁻¹¹ m’den küçük uyum ve sistemin kütle merkezinde ilk-dereceden yakınsayan durağanlığı kapsar; yapılandırma düzeyindeki tutarlılık kontrolleri momentum artıklarını 10⁻¹⁵ düzeyinde teyit eder. İki kontrol çalışması, serbest yüzen bağlanmanın pratik sonuçlarını nicelendirir. 0,27 m’lik bir manevranın Kartezien takibinde, sabit tabanlı Jacobian kullanan bir kontrolcü geri besleme olsa bile 26,372 mm kök ortalama kare (RMS) hatası biriktirirken, genelleştirilmiş Jacobian kontrolcüsü 0,2512 mm RMS ile takip eder (aynı bitkide çalışan iki kontrolcü arasındaki bu 105 katlık fark, yalnızca model uyumsuzluğun maliyetini ölçer). Bir yaklaşıp yakalama senaryosunda, etki uçucu, saniyede 5° ile savrulan bir istemciye karşı tam 6-DOF tutuş pozisyonunu korur ve genelleştirilmiş Jacobian ile 0,008429 mm ve 0,000581° RMS, sabit tabanlı model ile 4,267 mm ve 0,22° RMS elde eder (savrulmanın ihmal edilmesinden kaynaklanan 506 kat ve 379 katlık farklar); uzay aracı tabanı ise 2,4° kayar ve kütüphane bu tutum maliyetini görev tasarımı için nicelendirir. Bu makaledeki tüm rakamlar ve sayılar, depo içinde yer alan tek, belirleyici bir betikle yeniden üretilir.

1 Giriş

Uzay robotu manipülatörleri yörünge içinde hizmet verme, enkaz temizleme ve uzay istasyonu bakımı gibi alanlarda giderek artan bir rol oynamaktadır (Ma ve ark., 2023; Jahanshahi ve Zhu, 2024; Jahanshahi ve Zhu, 2025). Yere sabitlenen kara robotlarının aksine, uzay manipülatörleri serbest yüzen uzay araçlarına monte edilir (Şekil 1); bu sistemde ekle açıları θ₁,…,θₙ ve bağlantı konum vektörleri taban kütle merkezinden etki uçuna kadar kinematik zinciri tanımlar ve taban, kol hareketine yanıt olarak doğrusal ve açıs tepki hareketi gerçekleştirir. Dış kuvvetlerin olmadığı durumda sistemin toplam momentumu korunur; bu da kol hareket ettiğinde tabanın tepki vermesi anlamına gelir. Bu dinamik eşleşme, sabit tabanlı Jacobian’ın manipülatörün hız yeteneğini abartmasına ve eşleşmeyi hesaba katmadan tasarlanan kontrolörlerin sistematik iz takibi hataları üretmesine yol açar (Umetani ve Yoshida, 1989; Dubowsky ve Papadopoulos, 1993; Lu ve Yue, 2025; Tang ve ark., 2025; Jahanshahi ve ark., 2026).

Bu eşleşmeyi yönetmek için kullanılan matematiksel çerçeve, Umetani ve Yoshida (1989) tarafından tanımlanan genelleştirilmiş Jacobian matrisidir; eklem hızlarını etki uç hızlarına, taban tepkisini de hesaba katarak eşler:

Jg = Jm − JbHb−1Hbm,
Jg = Jm − JbHb−1Hbm,

(1)

burada Jm sabit tabanlı manipülatör Jacobian’ı, Jb taban hızını etki uç hızına eşler, Hb 6 × 6 boyutunda taban uzaysal atalet matrisi ve Hbm 6×N boyutunda taban-manipülatör eşleşme ataletidir.

Bu arada, çift quaternion cebri, robotikte katı cisim konumlarının temsili için yerleşik bir gösterim haline gelmiştir (Funda et al., 1990; Liendo et al., 2025; Li et al., 2025; Löw et al., 2026). Çift quaternion’lar, dönme ve ötelenmeyi tek bir cebirsel nesnede birleştiren, gimbal kilidi ve Euler açısı parametrelemelerindeki süreksizlikleri ortadan kaldıran, sekiz parametreli, tekillik içermeyen sıkı bir temsil sunar. Bu tanıma yakından ilişkili Clifford-cebri temsilleri ters kinematik için kullanılmıştır. Qiao et al. (2010), SE(3)’den SO(4)’e eşleme yapan ve 16. dereceli tek değişkenli sonuç (resultant) üreten çift quaternion’larla genel 6R ters kinematiği formüle eder. Çift quaternion formüllemeleri, endüstriyel kolların kinematik modellemesi ve analizi (Ge et al., 2019) ile deneysel olarak doğrulanmış PRR tipli robotların kinematik modellemesi (Chandrasekar ve Gnanasekar, 2025) için kullanılmıştır. Dolayısıyla bu temsilin, uzay robotiği alanının çok ötesinde bir geçmişi vardır.

Her iki teori de olgunlaşmıştır; ancak, herhangi bir serili zincirdeki mafsallı eklemler için dual kuaterniyon kinetiğini serbest yüzen dinamik ve kontrol ile birleştiren, test edilmiş bütünleşik bir Python kütüphanesi bulunmamaktadır. Tablo 1, mevcut araçları karşılaştırmaktadır. Python için Robotics Toolbox (Corke ve Haviland, 2021) ve Pinocchio (Carpentier ve ark., 2019) gibi genel amaçlı robotik kütüphaneleri sabit tabanlı veya bacaklı robotlara odaklanmaktadır; Pinocchio serbest tabanlı modelleri ve momentum hesaplamalarını desteklemekle birlikte, kutudan çıktığı gibi Umetani–Yoshida genelleştirilmiş Jacobian’ı veya serbest yüzen manipülasyon ölçülerini sağlamaz. Dual kuaterniyon kütüphaneleri olarak dual_quaternions (Verheye, 2025) cebirsel temel bileşenler sunar ancak robota özgü kinetik, dinamik veya momentum korunumu sağlamaz. space-robot-dq kütüphanesi bu boşluğu doldurmakta ve ayrıca içinde yer alan iki kontrol çalışması aracılığıyla bu boşluğun neden önemli olduğunu göstermektedir: eşleşmenin göz ardı edilmesi gerçekçi manevralarda milimetrik takip doğruluğu ve derece ondalıklarıyla ifade edilen kavrama hizalaması kaybına yol açar. İki katkı, tüm süreçte birbirinden ayrılmalıdır: Bölüm 3’te bildirilen kontrol doğruluğu farkları genelleştirilmiş Jacobian’dan kaynaklanırken, dual kuaterniyonlar, 6-DOF kontrolcünün kullandığı tekillikten arındırılmış pozisyon cebirini ve pozisyon hatası ölçüsünü sağlayan temsil katmanı olarak işlev görür.

Özellik Bu çalışma RTB-Python Pinocchio DQ kütüphanesi
Çift kuaterniyon konum cebri ✓ – – ✓
Sıralı zincirler için çift kuaterniyon ileri kinematik ✓ – – Kısmi
İstediği kadar serbest dereceli mafsalı zincir ✓ ✓ ✓ –
Genelleştirilmiş Jacobian (Umetani–Yoshida) ✓ – – –
Momentum koruyan taban yayılımı ✓ – Kısmi –
Serbest yüzen manipülasyon yeteneği ✓ – – –
Serbest yüzen çözülmüş hız kontrolü ✓ – – –
pip ile kurulabilir ✓ ✓ ✓ ✓

a

✓: kutudan çıkar çıkmaz kullanıma hazır; Kısmi: temel nicelikler kütüphanenin ilkel bileşenlerinden hesaplanabilir, ancak özgün serbest yüzen formülasyon (Umetani–Yoshida genelleştirilmiş Jacobian, momentum koruyan taban yayılımı) veya robot zinciri otomasyonu sağlanmamıştır; –: sağlanmamıştır.

Bölüm 2, yeni kontrol modülünü de içeren yazılım mimarisini ve yöntemleri açıklar. Bölüm 3, sınırlamaları da içeren doğrulama sonuçlarını ve dört kullanım çalışmasını sunar. Bölüm 4, etki, ölçeklenebilirlik ve geleceğe yönelik çalışmaları tartışır. Tüm sonuçlar tekrarlanabilir: depo, makalede alıntılanan her şekli ve her sayıyı yeniden üreten deterministik bir betik olan examples/generate_paper_figures.py ile gelir.

Bu çalışmanın katkıları üçlüdür: (1) Çift kuanternyon konum cebri, Üstel Çarpım (PoE) kinetiği ve Umetani–Yoshida serbest yüzen formülasyonu, istenmeyen serili eklemlerden oluşan herhangi bir zincir için birleştiren açık kaynaklı, test edilmiş bir uygulama; bu Tablo 1’de belirlenen açığı kapatır; (2) fizik temelli bağımsız kontrolleri, inşa garantili tutarlılık kontrollerinden ayıran bir doğrulama metodolojisi ile birlikte makaledeki her şekil ve sayının tamamen betimlenen yeniden üretilmesini; ve (3) serest yüzen eşleşmeyi görmezden gelmenin maliyetini ve kol hareketi tarafından tüketilen uzay aracı yönelim bütçesini ölçen, kapalı çevrim Kartez takibi ve savrulan bir hedefe karşı 6-DOF konum sabitleme olmak üzere iki niceliksel kontrol çalışması.

2 Yöntemler

2.1 Yazılım mimarisi

Kütüphane, space_robot_dq paketi içinde dört modüle ayrılmıştır (Şekil 2). Kullanıcılar robot geometrisini JointDef ile kütle özelliklerini ise LinkProperties ile tanımlar; dört modül, bu girdilerden son etki noktası konumuna, taban tepkisine, manipülebilirliğe, takip hatasına ve tutar sürüklenmesine uzanan bir hat oluşturur. dual_quaternion modülü, robotdan bağımsız cebirsel temel işlemleri sağlar: ikili katerniyon çarpımı, eşleniği, logaritmik eşleme ve ikili katerniyonlar ile dönüşüm matrisleri ve cıvata parametreleri arasındaki dönüşümler. kinematics modülü, N-DOF kinetik motoru içerir; bu motor, kullanıcıların her cıvata ekseninin dönüş ekseni ve ana konumu ile herhangi bir serili zincir tanımlamasını sağlayan RobotConfig ve JointDef veri sınıfları etrafında kuruludur; cıvata eksenleri ve Üstel Çarpım zinciri otomatik olarak türetilir ve 7-DOF Küresel-Cıvatalı-Küresel (SRS) uzay manipülatörü, 6-DOF standart kol ve 3-DOF düzlemsel kol için yerleşik hazır ayarlar bulunur. dynamics modülü, serbest yüzen dinamiği uygular: LinkProperties veri sınıfı üzerinden kink başına kütle özellikleri, bileşik katı cisim metodu ile uzaysal atalet biriktirme, kink düzeyinde Jacobian’lar, momentum korunumu, genelleştirilmiş Jacobian ve dinamik manipülebilirlik ölçüsü. control modülü ise 3-DOF konum ve tam 6-DOF konum görevleri için sönümlü en küçük kareler tabanlı hız çözme kontrolü, boşluk alanı duruş kontrolü, momentumu koruyan taban konum yayılımı ve Bölüm 3’teki çalışmalar tarafından kullanılan simülasyon sürücülerini uygular.

Konvansiyonlar. Kütüphane ve bu makale boyunca tüm vektörlü nicelikler eylemsiz dünya çerçevesinde ifade edilir; son etki noktası uzaysal hızları ve Jacobian satırları açısal bileşenleri doğrusal bileşenlerin üzerinde gelecek şekilde [ω; v] biçiminde yığılırken, taban bükülmesi νb = [vb; ωb] kütphanenin momentum çözcüsünün döndürdüğü sıralamayı izler; çiftli kuaternyon qr+εqd biçiminde yazılır ve Hamilton kuaternyon çarpımı ile önde gelen skaler bileşen sıralaması kullanılır; konum birleştirme sol çarpımla gerçekleşir; hedef ile son etki noktası arasındaki konum hatası, logaritması dünya çerçevesinde ifade edilen sol hata q̂t⊗q̂ee* biçimindedir. Bu sürümde yalnızca döner eklemler desteklenmektedir.

2.2 Çiftli kuaternyon PoE ile ileri kinematik

İleri kinematik, son etki noktasının konumunu uzay çerçevesinde PoE formülasyonu (Lynch ve Park, 2017) kullanarak hesaplar ve tamamen çiftli kuaternyon aritmetiğiyle uygulanır; Equation 2 ile verilir:

q̂ee = q̂b (∏i=1N exp(q̂Siθi)) q̂M,

(2)

burada q̂b taban konumu, q̂Si i. eklemin cıvata eksenidir ve çiftli kuaternyon üssü biçiminde kodlanmıştır, θi eklem açısıdır (çarpım, eklemler i = 1, …, N sırasıyla üzerinden işler) ve q̂M son etki noktasının referans konumudur.

ev konfigürasyonudur. Vidyeler (screw axes) üretim aşamasında temel çerçeve içinde kaydedildiği için, çalışma zamanında temel pozisyonunun güncellenmesi, hareketli bir uzay aracında bulunan bir manipülatör için doğru dünya çerçeveli kinematiği sağlar; kontrol modülünün simülasyon sırasında temeli ilerletirken yararlandığı özellik budır. Modül yalnızca konum ve tam 6-DOF çıktılarını destekler.

2.3 Jacobian’lar ve ters kinematik

İki farklı Jacobian uygulaması sağlanır, her ikisi de eklemsel hızları uzaysal uç etkiyici hızına [ω;v] eşleyen N×N boyutunda bir matris üretir. Sayısal geometrik Jacobian, çift katernion ileri kinematiğe (FK) merkezi sonlu farklar uygular ve yapı gereği FK ile tutarlıdır. Analitik geometrik Jacobian ise PoE’den türetilir; her vidyeyi önceki eklem hareketlerinin kümülatif çarpımı üzerinden dönüştürerek elde edilir, sayısal Jacobian ile yaklaşık 5 × 10⁻⁹ (finite-difference sınırı) kadar uyum gösterir, kabaca bir mertebeye kadar daha hızlıdır ve bu nedenle simülasyon döngüleri içinde varsayılan olarak kullanılır. Yalnızca konum ve tam 6-DOF ters kinematik, L-BFGS-B optimizasyonu ile sağlanır; eklem limitleri kısıtlamaları, yapılandırılabilir konum ve yönelim ağırlıkları, yalnızca konum kinematiğinden (IK) ısıtmalı başlangıç ve beş yeniden başlatmalı çoklu başlangıç stratejisi dahil olmak üzere.

2.4 Momentum korunumu ve genelleştirilmiş Jacobian

Sıfır başlangıç momentumuna sahip bir serbest yüzen sistem için (Umetani ve Yoshida, 1989), momentum korunumu temel hareketi eklem hareketiyle bağlar. Temel hareket, dünya çerçevedeki temel’in anlık doğrusal ve açısal hızının yığıldığı burulma νb=[vb;ωb] ile tanımlanır. Bir burulmanın kullanılması sebebi, türevi bu görevi üstlenebilecek şekilde SE(3) üzerinde küresel olarak tanımlanmış bir pozisyon vektörünün mevcut olmamasıdır. Korunum kısıtlaması böylece şöyle yazılır

H

b

ν

b

+

H

b

m

̇

q

=

H

b

ν

b

+

H

b

m

q

̇

=

0

(3)

(3)

Kütüphane bunu taban açısı için çözer ve Denklem 1’in genelleştirilmiş Jacobian’ını kurar. Uzaysal atalet matrisleri, her bağlantının kütlesi, kütle merkezi ve atalet tensörü özelliklerinden oluşturulur. w=√det(JJT) dinamik manipülasyon ölçümü, genelleştirilmiş ya da sabit tabanlı Jacobian ile değerlendirildiğinde, serbest yüzen ile sabit tabanlı varsayımlar altında hız yeteneğini nicelendirir. Bu makale boyunca w, ilgili Jacobian’ın 3×N konum satırları üzerinde değerlendirilir ve wfree/wfixed oranı iki durumu aynı eklem konfigürasyonunda karşılaştırır.

2.5 Serbest yüzen sistemde çözülmüş hız kontrolü

Kontrol modülü, kinematik ve dinamik katmanlar arasındaki döngüyü kapatır. Tüm kontrolcüler aynı gerçeklik modeli üzerinde çalışır: her adımda eklem hızları emredilir, taban açısı Denklem 3’ten gelir ve ilk mertebe üstel güncelleme taban konumunu yayar, böylece kontrolcünün ne düşündüğünden bağımsız olarak sistem her zaman momentumu koruyan serbest yüzen sistemdir. İki kontrolcü modeli karşılaştırılır: sabit tabanlı Jacobian kullanan basit kontrolcü ve genelleştirilmiş Jacobian kullanan doğru kontrolcü. Kontrolcüler, genelleştirilmiş Jacobian formülasyonunun (Umetani ve Yoshida, 1989) soyundan gelen standart sönümlü en küçük kareler çözülmüş hız yasalarıdır. Modül, bu serbest yüzen temel için geçerliliği kanıtlanmış, açık bir uygulama sunar. Öğrenme temelli, statik dengелеme yapan işbirlikli kontrolcüler gibi gelişmiş şemalar (Xie ve ark., 2025), sabit tabanlı esnek yük taşıma için geliştirilmiş olup serbest yüzen duruma genişletilebilir ve ona karşı değerlendirilebilir.

3-DOF Kartezyen konum görevi için emredilen hız, ileri besleme ve orantılı geri beslemeyi birleştirir: vcmd=vdes+kp(pdes−pee) ve sönümlü en küçük kareler ile eklem hızlarına dönüştürülür:

q̇ = JT(JJT+λI)⁻¹vcmd,

q̇ = JT(JJT+λI)⁻¹vcmd,

−

1

v

c

m

d

(4)

(4)

sönümleme

λ

λ

ile tekillik dayanıklılığı, eleman bazında eklem hızı sınırı ve fazla dereceli konum görevi için boşluk alanında duruş terimi

(

I

−

J

+

J

)

k

(

q

r

e

f

−

q

)

I

−

J

+

J

k

0

q

r

e

f

−

q

ile koldan tekillik yapılarını bozmadan Cartesian görevi etkilemeden uzak tutar.

Tam 6-DOF pozisyon görevi için pozisyon hatası çift kuantum cebiri kullanılarak hesaplanır. Hedef pozisyon ˆqtq^t ve etki uç pozisyonu ˆqeeq^ee verildiğinde, hata çift kuantumu ve logaritması,

ξ

=

log

(

ˆ

q

t

⊗

ˆ

q

e

e

∗

)

ξ

=

log

q

^

t

⊗

q

^

e

e

*

(5)

(5)

bir cıvata verir; dönme parçası yönelim geri beslemesi olarak kullanılır, böylece komuta edilen uzaysal hız

[

ω

t

+

k

o

ξ

r

o

t

v

t

+

k

p

(

p

t

−

p

e

e

)

]

ω

t

+

k

o

ξ

r

o

t

v

t

+

k

p

p

t

−

p

e

e

, tam

×

N

6

×

N

Jakobyen üzerinden

ile eşlenir. Pozisyon hatası metriği olarak çift kuantum logaritmasının kullanılması, cebirin özünü kütüphanenin kontrol katmanında ve kinematiğinde kullanır.

2.6 Uygulama ve erişilebilirlik

Kütüphane Python (3.9 veya üzeri) ile yazılmıştır ve platformdan bağımsızdır; makaledeki sonuçlar bağımsız olarak Windows 11 (Python 3.12.6, NumPy 2.5.1) ve Ubuntu 24.04 (Python 3.12, NumPy 2.x) üzerinde doğrulanmıştır. Çalışma zamanı bağımlılıkları yalnızca NumPy ve SciPy’dir; PyTorch tensör desteği isteğe bağlı bir ek özelliktir. Kod, akademik olmayan kullanıma yönelik hiçbir kısıtlama olmaksızın MIT lisansı altında yayımlanmıştır. Proje bağlantıları: https://github.com/HJahanshahi/space-robot-dq (geliştirme) ve DOI 10.5281/zenodo.21969007 (arşivlenmiş sürüm v0.3.1). Makine tarafından okunabilen atıf meta verileri CITATION.cff dosyasında sağlanmıştır.

3 Sonuçlar

3.1 Doğrulama

Kütüphane, dört robot konfigürasyonu (7-DOF SRS, 6-DOF standart, 3-DOF düzlemsel ve özel bir 4-DOF robot) üzerinde parametreleştirilmiş 153 birim testi (pytest) ile birlikte, kuanterniyon modülüyle hiçbir kod paylaşmayan iki bağımsız uygulamayla karşılaştıran 19 maddelik bir referans setiyle geçerliliği sınanmıştır. Bu referans setinden biri Rodrigues formülüyle matris üsteliği, diğeri ise temel dönüşlerle temellenmiştir. Tüm referans kontrolleri rastgele tohumlanmış ve deterministiktir. Tablo 2, yukarıda Windows platformunda elde edilen sonuçları özetlemektedir; Linux çalıştırması, son basamak düzeyindeki kayan nokta farkları dışında her değeri yeniden üretmektedir. Kontroller, epistemik açıdan iki ayrı gruba ayrılır. İlk grup, fizik temelli bağımsız doğrulamaları içerir; bu kontroller, yanlış bir uygulamanın başarısız olabileceği kontrollerdir. Bu gruba, ileri kinetiğin iki bağımsız uygulama ile çapraz doğrulaması, analitik Jacobian’ın sonlu farklarla uyumu ve genelleştirilmiş Jacobian’ın ağır taban limitinde sabit taban Jacobian’ına yakınsaması dahildir. Hareketli tabanlı simülasyon için buna sistemin kütle merkezinin durağanlığı da eklenir; bu, sıfır lineik momentum gerektirir ancak kod içinde herhangi bir şey tarafından zorunlu kılınmaz. İkinci grup ise, uygulamanın yapı gereği sağladığı özdeşlikleri doğrulayan tutarlılık kontrollerini içerir; bunlar arasında Denklem 3’ün momentum artığı ve genelleştirilmiş Jacobian’ın tanımlayıcı özdeşliği yer alır. Bu kontroller, fiziksel doğruğu değil, 10⁻¹⁵ düzeyinde sayısal sağlığı doğrular ve Tablo 2 bunları böyle işaretler.

Bağımsız ve fizik temeli doğrulama
Kontrol Ölçüt Sonuç
FK vs. matris üssü (25 konfigürasyon) Maksimum konum hatası 1,22 × 10⁻¹² m
FK vs. temel dönüşümler (25 konfigürasyon) Maksimum konum hatası 1,22 × 10⁻¹² m
FK yönelimi vs. her iki referans Maksimum hata <2 × 10⁻⁶ deg
Sayısal vs. analitik Jacobian (15 konfigürasyon) Maksimum hata 3,36 × 10⁻⁹
Jacobian vs. bağımsız referans Maksimum hata 4,58 × 10⁻⁹
Kütle merkezi durağanlığı (hareketli tabanlı simülasyon) Maksimum kayma dt = 0,01 s’de; yakınsama derecesi 3,35 × 10⁻⁵ m; 1,00 (birinci derece)
Ağırlıklı taban limiti (10.000:1, birim test) max|Jg – Jm| 3,1 × 10⁻⁴
IK başarısı (100 ulaşılabilir hedef)b Hata <50 mm 93%
IK medyanı (100 ulaşılabilir hedef)b Medyan hatası <0,01 mm
Tutarlılık kontrolleri (yapı gereği sağlanır)
Momentum (2 s trajaktori, 200 adım) Maksimum ‖h‖ 5,09 × 10⁻¹⁶
Genelleştirilmiş Jacobian özdeşliği Kalan <10⁻¹⁵
Gösterim çalışmaları
Çözümlenen hız takibi (genelleştirilmiş) RMS hatası 0,2512 mm (sabit tabanlı modelden 105× daha az)c
Konum takibi, 5°/s yuvarlanma (genelleştirilmiş) Konum/yön RMS 0,008429 mm/0,000581°

b

Hedefler, ekleim sınırları içinde düzgün şekilde örneklenen eklem vektörlerinin ileri kinematikleri olarak üretilmiş ve dolayısıyla ulaşılabilirliği garantilenmiştir (Bölüm 3.1).

c

Bu çarpan, serbest yüzen eşleşmenin yok sayılmasının maliyetini (model uyumsuzluğu) nicelendirir; yazılım araçları arasında bir karşılaştırma değildir (Bölüm 3.5).

İleri kinematik, test edilen tüm konfigürasyonlarda 10⁻¹¹ metrenin (pikometre seviyesi) altında iki bağımsız referansla uyum sağlar; bu da cıvata-teorisine dayalı formülasyonun, çift katernion aritmetiğinin ve PoE bileşiminin doğruluğunu teyit eder. Üç Jacobian uygulaması yaklaşık 5 × 10⁻⁹ düzeyinde uyum sağlar ki bu da 10⁻⁷ adım boyutunda sonlu fark hassasiyetinin sınırıdır. Momentum, yollar boyunca 10⁻¹⁶ seviyesine kadar korunur; genelleştirilmiş Jacobian tanımlayıcı özdeşliğini 10⁻¹⁵’ten iyi bir şekilde sağlar ve ağır taban limitinde sabit taban Jacobian’ına yakınsar. Hareketli taban simülasyonunu özellikle doğrlayan iki değişmez vardır: momentum kapalı döngü çalıştırmaları boyunca 10⁻¹²’nin altında kalır ve sistemin kütle merkezi, sıfır lineer momentumun durağan olmasını gerektirir (yapı tarafından zorlanmayan bir özellik) ve yalnızca birinci mertebe integratör hatasının seviyesinde kayar ve adım boyutu azaldıkça yakınsar. Nicel olarak, adım boyutunu 0,02 s’den 0,0025 s’ye yarıya indirmek, maksimum kütle merkezi kaymasını 6,71 × 10⁻⁵ m’den 8,34 × 10⁻⁶ m’ye indirir; üç ardışık yarıya indirmede gözlemlenen yakınsama mertebeleri 1,01, 1,00 ve 1,00 olup, üstel temel-postür integratörünün birinci mertebe doğruluğuyla örtüşür.

Tablo 2’deki ters kinematik istatistikleri belirtilen bir protokole uyar: 100 hedef, ekle sınırları içinde düzgün örneklenen eklem vektörlerinin iler kinetiği olarak üretilir ve bu nedenle yapı tarafından ulaşılabilir; başarı, 50 mm’den küçük nihai konum hatası olarak tanımlanır. Hata dağılımı güçlü biçimde çift modaldır: 100 çalıştırmanın 93’ü 0,01 mm’den küçük doğruluğa yakınsar, böylece medyan hata etkili biçimde sıfırdır; geri kalan çalıştırmalar ise beş yeniden başlatmalı çoklu başlangıç stratejisine rağmen optimizyerin yerel minimumlarında milimetrenin onlarda duraklar; dolayısıyla 50 mm eşiği, ara doğruluğu derecelendirmekten çok yakınsayan ile yakınsamayan çalıştırmaları ayırır.

3.2 Kullanım örneği: Özel bir robot tanımlama

Kütüphane, bildirimsel bir arayüz aracılığıyla istenilen herhangi bir seri zinciri desteği sağlar. Aşağıdaki tam örnek, özel bir 4-DOF robotu tanımlar ve ileri kinematiğini ile geneljen Jacobian’ını hesaplar; kullanıcılar yalnızca her eklemnin dönme eksenini ve başlangıç konumunu, ayrıca son etki yerini belirtir.

  • from space_robot_dq import (

  • RobotConfig, JointDef,

  • SpaceRobotKinematics,

  • SpaceRobotDynamics)

  • import numpy as np

  • config = RobotConfig(

  • joints=[

  • JointDef(axis=[0,0,1],

  • position=[0,0,0],

  • name=”yaw”),

  • JointDef(axis=[0,1,0],

  • position=[0,0,0.3],

  • name=”pitch1″),

  • JointDef(axis=[0,1,0],

  • position=[0,0,0.6],

  • name=”pitch2″),

  • JointDef(axis=[1,0,0],

  • position=[0,0,0.9],

  • name=”roll”),

  • ],

  • ee_position=[0, 0, 1.1],

  • name=”Custom 4-DOF Arm”)

  • kin = SpaceRobotKinematics(config)

  • dyn = SpaceRobotDynamics(

  • kinematics=kin, base_mass=50.0)

  • q = np.array([0.5, 0.3, 0.8, 0.2])

  • pos, quat = kin.forward_kinematics_6dof(q)

  • J_g, J_m, _ = (

  • dyn.compute_generalized_jacobian(q))

3.3 Yörüngede momentum eşleşmesi

Merkezi fiziksel etkiyi göstermek için, yerleşik 7-DOF SRS manipülatörü için (100 kg taban kütlesi ve 20,67 kg toplam kol kütlesi; ön ayarın otomatik olarak ürettiği kol özellikleri; tüm yol parametreleri yeniden üretim betiğinde belirtilmiştir) q(t)=q0+A sin(ωt) biçiminde 2 saniyelik sinüzoidal bir eklem trajektorisi simüle edilmiştir. 200 zaman adımının her birinde, taban tepkisi momentum korunumundan elde edilir, taban konumu ilerletilir ve etki uç hızı hem sabit tabanlı hem de genelleştirilmiş Jacobian ile hesaplanır. Şekil 3 sonuçları sunar: (a) paneli, sabit tabanlı Jacobian ile öngörülen etki uç hızını (mavi düz çizgi) gerçek serbest yüzen değerle (kırmızı kesikli çizgi) karşılaştırır; gölgeli bölge dinamik eşleşme nedeniyle kaybedilen hızı gösterir; (b) paneli, taban tepkisinin dönme hızının doğrusal kısmını, 0,030 m/s değerinde tepe yapan kısmı gösterir; (c) paneli ise toplam sistem momentumunu gösterir ve yaklaşık 10–15 arasında kalır; bu, momentum-kısıtlama uygulamasının (Bölüm 3.1) bir tutarlılık kontrolüdür ve merkez kütle değişmezi ile bağımsız doğrulama sağlanır.

t=0’da sabit tabanlı model, etki uç hızı için 0,843 m/s öngörürken gerçek serbest yüzen hız 0,643 m/s’dir; bu %24’lük bir abartılı tahmin olup, kayıp trajektori boyunca %10 ile %24 arasında değişir. Uzay aracı tabanı ayrıca 2 saniyelik hareket boyunca 6,9°’lik bir yönelim sapması biriktirir. Tasarım sonucu doğrudan ortaya çıkar: sabit tabanlı Jacobian’a dayalı hız komutları ve uygunluk analizleri sistematik olarak aşırı vaat eder; genelleştirilmiş Jacobian ise doğru eşlemeyi sağlar.

3.4 Taban-kol kütle oranının etkisi

Bağlanmanın şiddeti, taban-kol kütle oranına bağlıdır (Şekil 4). Konfigürasyon bağımlılığını değerlendirmek için tarama, 20 rastgele, dejenerasyon olmayan konfigürasyon üzerinde değerlendirilir (her eklemde ±1,2 rad içinde düzgün örnekleme; wfixed > 0,05 koşulunu sağlayan konfigürasyonlar korunur; tohum 2026). Şekil 4, medyanları ve çeyrekler arası bantları bildirir. Sol eksen manipülabilite oranı wfree/wfixed’ı, sağ eksen ise genelleştirilmiş ve sabit-tabanlı Jacobi matrisleri arasındaki maksimum eleman bazında farkı max|Jg−Jm|’ı verir. Kesikli ve noktalı yatay kılavuz çizgileri, sol eksende birimi ve %50 korumayı işaretler. 0,5:1 (kol tabandan ağır) durumunda medyan korunan oran, sabit-tabanlı hız yeteneğinin yalnızca %4,3’üdür; 5:1’de %36; 7:1’de %45; 10:1’de %55; ve 100:1’de %93’e ulaşır. Çeyrekler arası yayılma boyunca küçüktür (tipik olarak ±0,02) ve kütle oranı arttıkça daralır; bu nedenle bu manipül geometrisi için eğilim konfigürasyona dayanıklıdır, ancak eşikler yine de geometriye özgüdür. Bu manipül için pratik bir yol gösterici olarak, yaklaşık 8:1’in altında sabit-tabanlı yeteneğin yarısından azı kullanılabilir (7:1’de medyan %45) ve serbest yüzen bağlanma davranışını beller. Yaklaşık 50:1’in üzerinde ise sabit-tabanlı model giderek daha makul bir yaklaşım haline gelir (50:1’de medyan %87). Bu nicel ilişki, görev tasarımcılarına kabul edilebilir manipül performansı için gereken minimum uzay aracı kütlesini tahmin etme imkanı tanır.

3.5 Kapalı çevrim çözülmüş-hız izleme

İlk kontrol çalışması, bu eşleştirmenin bir kontrolcü için maliyetini nicelendirir. Uç etki elemanı, 4 saniyelik beşinci dereceli dur-dur zamanlamasıyla 0,27 m doğru çizgisel Kartez yolu izlemelidir (kp = 1 s⁻¹, dt = 10 ms). Her iki kontrolcü de aynı serbest yüzen sistem üzerinde çalışır; yalnızca komutlanan hızı eklemlere aktaran Jacobian matrisinde farklılıklar gösterir. Şekil 5 sonuçları sunar: (a) panelinde uç etki elemanının x-konumunun istenen yol (kesikli siyah) karşısında, genelleştirilmiş-Jacobian kontrolcüsü (kesikli kırmızı) ve sabit taban kontrolcüsü (düz mavi) gösterilir; yerleşik küçük resim, sabit taban trajektorisinin belirgin şekilde kaydığı ancak genelleştirilmiş-Jacobian trajektorisinin istenen trajektoriden ayırt edilemeyecek kadar yakın olduğu bir yol ortası penceresini büyütür (istenen yol, küçük resimde görünürlük için ince düz bir çizgi olarak çizilmiştir); (b) panelinde izleme hatası geçmişleri; (c) panelinde ise uzay aracı tabanının yönelim kayması gösterilir.

Sabit taban kontrolcüsü, oransal geri besleme olsa bile 26,372 mm kök ortalama kare (KK) ve uç noktada 21 mm hata yapar; çünkü model hatası ve modellenmemiş taban geri tepmesi hareketin her anında yeniden ortaya çıkar. Genelleştirilmiş-Jacobian kontrolcüsü 0,2512 mm KK ile izler; bu, 105 katlık bir farktır ve eşleştirmeyi ihmal etmenin kontrolcü modeli için maliyetini ölçer; momentum boyunca 3 × 10⁻¹⁶ düzeyinde korunur. Bu tek başına 27 cm’lik kol hareketi aynı zamanda uzay aracını 6,9° döndürür; bu yönelim maliyeti tepki çarkı boyutlandırmasında bütçelenmeli veya manevradan sonra geri alınmalıdır ve hem kontrolcü seçimiyle değil, korunumla belirlendiği için her iki kontrolcü için de özünde özdeştir.

3.6 Yuvarlanan bir hedefin altı serbestlik dereceli konum takibi

İkinci çalışma, yakalama yaklaşımı senaryosudur. Uç etki, 5°/saniye hızda yuvarlanan bir hedef nesneye göre tam 6-DOF yakalama hazır pozisyonunu korumalıdır; bu, enkaz ve kullanımdan kalkmış uydular için makul bir hızdır. Pozisyon 10 s boyunca korunur, bu sırada hedef 50° döner. Pozisyon hatası, 5. denklemin çift kuantus logaritmasıyla hesaplanır ve kazançlar kp = ko = 1 s⁻¹ olarak alınır. Şekil 6 sonuçları sunar. (a) ve (b) panelleri konum ve yönelim hatalarını logaritmik ölçeklerde gösterir. Dikey ilk yükseliş, hatanın tam sıfırdan başlamasından kaynaklanır; bu da logaritmik eksenlerin çizim tabanının altındadır. t=10 s civarındaki hafif yükseliş, hedefin birikmiş dönüşünün bu konfigürasyon için kolun yönelim çalışma alanının sınırına yaklaştığı noktayı işaret eder. (c) paneli ise uzay aracı tabanının yönelim sürüklenmesini gösterir.

Genelleştirilmiş Jacobisi kontrolcüsü, yakalama pozisyonunu 0.008429 mm ve 0.000581° RMS ile korur; böylece uç etki, pratik açıdan yuvarlanan hedefe rijit biçimde bağlıdır. Sabit tabanlı kontrolcü ise 4.267 mm ve 0.220° kadar savrulur. Yakalama bağlamında, makineleştirilmemiş birkaç milimetrik sallanma, gripper’da temiz bir yakalamayı kontrolsüz bir temas olayından ayırır. Uzay aracı, 10 s’lik konum korumayı 2.4°’lik yönelim sürüklenmesiyle öder; bu da yine momentum korunumundan kaynaklanır. 3.5 bölümünde olduğu gibi, 506 kat ve 379 kat oranları model uyumsuzluğunu, yani serbest yüzen bir sistemin sabit tabanlı bir modelle kontrol edilmesinin cezasını nicelendirir. Aynı senaryonun 15 s’e uzatılması, çalışma kapsamlını karakterleştirir. Hatalar, hedefin birikmiş 50°’lik dönüşü boyunca mikrometre düzeyinde kalır (50°’de 0.020 mm). Bozulma 55° civarında başlar (1.17 mm, 0.086°), 60°’de 2.6 mm’ye ulaşır ve takip, eklemler ±π sınırlarına yaklaştıkça yaklaşık 65°’nin ötesinde kaybolur (48 mm, 8.7°; maksimum eklem salınımı 3.11 rad). Kapsam, dolayısıyla kontrolcüden çok bu konfigürasyon için kolun yönelim çalışma alanıyla sınırlanır.

3.7 Sınırlamalar

Bitki modeli kinematik-plus-momentum yapısındadır. Eklemler hızı doğrudan komutlanır ve taban momentum kısıtlamasını izler; bu, serbest yüzen kolların çözülmüş hız çalışmalarında standart formülüdür (Umetani ve Yoshida, 1989). Eklem torku dinamiği, aktör modelleri, esneklik ve temas kuvvetleri modellenmemiştir. Taban ilerlemesi, hatası kütle merkezi değişmezi ile izlenen ve küçülen adım boyuyla ırkışan birinci mertebe üstel integralleyici kullanır. Görev uygunluğu, kolun çalışma alanıyla sınırlanır. Takılma senaryosunda, birikmiş yeterli hedef rotasyonu komutlanan pozisyonu ulaşılabilir yönelim çalışma alanının dışına taşır ve her iki kontrolcü de bozulur. Bölüm 3.6, incelenen konfigürasyon için başlangıcı yaklaşık 55°’de ve takibi yaklaşık 65°’nin ötesinde kaybetmeyi nicelendirir. Simülasyon bu bozulmayı açıkça raporlar. Kütüphane şu anda yalnızca döner eklemleri destekler. Doğrulama sayısaldır; donanım deneyi içermez. Bitki ayrıca eklem ve taban durumlarının tam bilgisini varsayar. Uçuşta, taban pozisyonu ve hızı gürültülü ve ara sıra ulaşılabilir ölçümlerden tahmin edilmelidir (Jahanshahi ve Zhu, 2026).

4 Tartışma

space-robot-dq kütüphanesi, Python ekosisteminde uzay robotiği için bir açığı kapatmaktadır (Tablo 1). 3.5 ve 3.6 bölümlerindeki kontrol çalışmalarının bu açının mühendislik sonuçlarını ortaya koymaktadır. Gerçekçi manevralarda, sabit tabanlı ve genelleştirilmiş Jacobian arasındaki fark, iki ile üç büyüklük derecesi arasında bir takip doğruluğu farkına eşittir; bu da model uyumsuzluğunun maliyetini yansıtmaktadır. Kütüphanenin hedeflediği üç kitle vardır. Yörüngedeki hizmet için kontrol algoritmaları geliştiren araştırmacılar, Umetani–Yoshida formülasyonunu yeniden uygulamadan, serbest yüzen eşleşmenin doğrulanmış kinodinamik modeline ve çalışan bir kapalı çevre tabanına sahip olurlar. Eğitmenler için, öğrencilerin inceleyebileceği şeffaf bir uygulama sunar ve makalenin her bir grafiği tek bir betikle yeniden üretilebilir. Görev tasarımcıları, uzay aracı boyutlandırması ve tutarlık-bütçe kararları için Şekil 4’teki kütle-oranı analizini ve Şekil 5, 6’daki yönelim-sapması muhasebesini kullanabilir. Açıkça ifade etmek gerekirse, performans farkları tamamen genelleştirilmiş Jacobian’dan, yani momentum eşleşmesini modellemekten kaynaklanır. Çift kuantasyon katmanı, tekillikten arındırılmış konum temsilini ve Denklem 5’in logaritmik konum-hatası metriğini sağlar.

Kütüphane kol boyutlarına göre ölçeklenebilir. Deklaratif arayüz, kütüphane kodunda değişiklik yapılmadan 2-DOF’lik bir test ortamından Canadarm sınıfı bir sisteme kadar herhangi bir seri zinciri modeller. Tüm algoritmalar eklem sayısına göre ON veya ON2’dir ve küçük sabitler içerir. Ticari donanım üzerinde çift kuanterniyon FK yaklaşık 0,2 ms’de, analitik Jacobian yaklaşık 0,4 ms’de ve genelleştirilmiş Jacobian yaklaşık 8 ms’de değerlendirilir (sayısal-Jacobian varsayılanı baskındır; kontrol döngüleri tarafından kullanılan analitik seçenek kullanıldığında yaklaşık 1 ms). Bu süreölçümleri, sunulan 7-DOF çalışmalarında saniyede yüzlerce simülasyon adımı için yeterlidir. Kod tabanımızda çift kuanterniyon FK, sıradan matris-usal FK’dan yaklaşık üç kez yavaştır. Bu, aynı Python-seviyesi yapısını paylaşan bir PoE tabanı ile karşılaştırılan bir uygulama-seviyesi karşılaştırmasıdır ve operasyon sayıları kuanterniyon bileşiminden yana olan cebirin bir özelliği değildir. Başka yerlerde bildirilen çift kuanterniyon hızlanmaları, üstel-çarpım FK (Ge ve ark., 2019) veya DH tabanlı homojen-matris bileşimi (Chandrasekar ve Gnanasekar, 2025) ile karşılaştırılarak ölçüldüğü için süreölçümleri uygulamalar arasında aktarılmaz. Temsilin seçilmesindeki amaç ham hızdan çok, tekillikten arındırılmış cebri ve pozisyon-hatası metriğindeki rolüdür. Karşılaştırma için her iki uygulama da referans paketinde yer alır.

Taban bozucularını azaltmak için kinematik fazla derecelere sahipliği kullanan bir tepki sıfır-alanı terimi, bu çalışma sırasında prototiplendi. Çalışılan konfigürasyon ve görev için tutum sapmasını yalnızca yaklaşık %15 azalttı ve momentum-bileşim yöntemleriyle ayrı bir muamele için saklandı. Diğer yönler arasında çoklu-kol işbirlikli manipülasyon, aktüatör modelleriyle tork-seviyesi dinamiği, donanım-döngüde doğrulama ve pürüzsüz eklemler yer alır; sonuncuların döner çiftlerle birlikte düzgün muamelesi, kuanterniyon tabanlı formülasyonların belirtilen bir avantajıdır (Qiao ve ark., 2010; Chandrasekar ve Gnanasekar, 2025).

5 Sonuç

Bu makale, mafsallı ekli uzay kolu manipülatörleri için ikili katernion kinetiğini, serbest yüzen dinamiği ve çözülmüş hız kontrolünü birleştiren, açık kaynaklı ve pip ile kurulabilir bir Python kütüphanesi olan space-robot-dq’yi sunmaktadır. Uygulama, iki bağımsız referans uygulamaya ve fizik temeli değişmezliklere karşı doğrulanmıştır. Yapılan kontroller, pikometre düzeyinde ileri kinetik uyumu, momentumu muhafaza eden ve ilk mertebede ışınlanan taban yayılımını ve sistemin kütlesel merkezinin durağanlığını göstermektedir. İçeriden iki çalışma, serbest yüzen eşleştirmenin görmezden gelinmesinin mühendislik maliyetini nicelendirmiştir. Kartezien izlemde, sabit tabanlı kontrolcü modeli onlarca milimetreye varan birikmiş bir hata oluştururken, genelleştirilmiş Jacobian kontrolcü milimetrenin altında doğruluk sağlar. Yaklaşım senaryosunda, genelleştirilmiş Jacobian kontrolcü, 5°/s ile takılan bir istemciye karşı mikrometre ve milidegree düzeyinde 6-DOF kavrama pozisyonunu korurken, uzay aracı tabanı 2.4° kayar. Kütle oranı analizi, bu manipülatör sınıfı için yapıya dayanıklı bir tasarım kılavuzu sunarken, işletim sınırı karakterizasyonu yaklaşımın geçerli olduğu bölgeyi belirler. Tüm çizimler ve alıntılanan sayılar, kalıcı olarak arşivlenen havuzdaki tek bir deterministik script ile yeniden üretilmektedir. Elde edilen sonuç, yörüngede hizmet verme alanında araştırma, eğitim ve görev analizi için geçerliliği kanıtlanmış, yeniden üretilebilir bir temel sağlamaktadır.

Açıklamalar

Veri erişilebilirliği açıklaması

Tam kaynak kodu, 153 test paketi, 19 kontrollerden oluşan temel paket ve bu makaledeki her figürü ve sayıyı deterministik olarak yeniden üreten examples/generate_paper_figures.py script’i https://github.com/HJahanshahi/space-robot-dq adresinde açıkça erişilebilir durumdadır. Burada betimlenen sürüm (v0.3.1), 10.5281/zenodo.21969007 DOI’siyle Zenodo’da kalıcı olarak arşivlenmiştir; ilk gönderilen sürüm (v0.3.0, DOI 10.5281/zenodo.21433100) aynı kayıt kaydı altında erişilebilirliğini korumaktadır. Yazılım Python (3.9 veya üzeri) ile yazılmıştır, platformdan bağımsızdır ve akademik olmayan kullanıma yönelik hiçbir kısıtlama olmadan MIT lisansı altında yayınlanmıştır.

Yazar katkıları

HJ: Kavramlaştırma, Resmi Analiz, Fon Sağlama, Araştırma, Metodoloji, Yazılım, Doğrulama, Görselleştirme, Writing – taslak. ZHZ: Kavramlaştırma, Fon Sağlama, Araştırma, Metodoloji, Proje Yönetimi, Kaynaklar, Gözetim, Writing – inceleme ve düzenleme.

Çıkar çatışması

Yazar(lar), bu çalışmanın ticari veya finansal herhangi bir ilişki olmadan yürütüldüğünü ve böyle bir ilişkinin potansiyel bir çıkar çatışması olarak değerlendirilebileceğini belirtti.

Üretken yapay zekâ ifadesi

Yazar(lar), bu metnin hazırlanmasında üretken yapay zekânın kullanılmadığını belirtti.

Bu makaledeki figürlerle birlikte sağlanan alternatif metinler (alt text) Frontiers tarafından yapay zekânın desteğiyle oluşturulmuş olup, mümkün olduğunca yazarların incelemesini de içeren doğruluk için makul çabalar gösterilmiştir. Herhangi bir sorunu tespit ederseniz, lütfen bizimle iletişime geçin.

Yayıncının notu

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarların görüşlerini yansıtır ve mutlaka bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

Özet

Anahtar kelimeler

çift kuanterniyon, serbest yüzen manipülatör, genelleştirilmiş Jacobian, momentum korunumu, Python, çözülmüş hız kontrolü, uzay robotiği, sallanan hedef yakalama

Başvuru

Jahanshahi H ve Zhu ZH (2026) space-robot-dq: serbest yüzen uzay roboti manipülatörlerinin çift kuanterniyon kinematiği, dinamiği ve kontrolü için bir Python kütüphanesi. Front. Space Technol. 7:1955127. doi: 10.3389/frspt.2026.1955127

Cep

31 Temmuz 2026

Güncellendi

23 Ağustos 2026

Kabul edildi

25 Ağustos 2026

Yayınlandı

11 Kasım 2026

7 – 2026

Ti Chen, Nanjing Havacılık ve Uzay Üniversitesi, Çin

Selva Kumar Chandrasekar, Thiagarajar Mühendislik Fakültesi, Hindistan

Mingyan Xie, Nanjing Havacılık ve Uzay Üniversitesi, Çin

© 2026 Jahanshahi ve Zhu.

Bu makale, Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) koşulları altında açık erişimli olarak dağıtılmaktadır. Orijinal yazar(lar)ın ve telif hakkı sahibinin(lerin) atıf edilmesi ve kabul edilen akademik uygulamalara uygun olarak bu dergideki orijinal yayının belirtilmesi şartıyla, diğer forumlarda kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinlidir. Bu koşullara uymayan hiçbir kullanım, dağıtım veya çoğaltma izinli değildir.

*İletişim: Zheng H. Zhu, gzhu@yorku.ca

Bu makalede ifade edilen tüm iddialar yalnızca yazarlara aittir ve mutlaka bağlı oldukları kuruluşların, yayıncının, editörlerin veya hakemlerin görüşlerini yansıtmaz. Bu makalede değerlendirilebilecek herhangi bir ürün veya üreticisinin yapabileceği herhangi bir iddia, yayıncı tarafından garanti edilmez veya desteklenmez.

Frontiers | space-robot-dq: a Python library for dual quaternion kinematics, dynamics, and control of free-floating space robot manipulators
Frontiers | space-robot-dq: Serbest Uzanan Uzay Robotu Manipülatörlerinin Çift Quaternion Kinetiği, Dinamiği ve Kontrolü için Python Kütüpha
İlginizi Çekebilir: İnsan Formlu Hareket Politikasında Derecelendirilmiş Tek Taraflı Motor Komutu Zayıflatmasi İçin Nicel Düşme Eşiği →
Kaynak: Frontiersin ↗

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir